Voornemens of hoe het er nooit echt van komt

2010-11-25T18:17:00.000+01:00

In de zomer het ik zo van die momenten dat ik denk: nu neem ik mijn schrijfschriftje, zoek een gezellig, zonnig bankje en dan schrijf ik in één ruk de roman van het jaar. Aangezien mijn naam nog nooit de rug van een boek sierde, is van dat laatste nog niet veel in huis gekomen. Misschien omdat ik zelfs nog nooit tot dat eerste ben toegekomen.
In de herfst denk ik dan weer vaak: had ik mijn fototoestel nu maar mee, kon ik dit zicht vastleggen voor later. Maar ook daar ben ik nog nooit in geslaagd.
In de winter denk ik niets, dan is het buiten te koud voor wat dan ook. En met die aangekondigde sneeuw (nu al!): zie dat ik iets breek!
In de lente dan, heb ik altijd zin om bloemen en bloeiende takken te plukken. Tot ik bang word voor boze buren of heel benieuwd raak hoe het er daar allemaal zou uitzien in de zomer.
En dat is dan nog maar het topje van de nog niet ten uitvoer gebrachte plannen als ik me zo bedenk....

Me, myself and my imaginary friend

2009-07-23T00:27:00.000+02:00

Een kleine mijmering over mezelf en wie ik wel zou willen zijn:

Sometimes nerdish, sometimes stylish, sometimes blue, but mostly green, sometimes John Galliano, sometimes Els Pynoo, sometimes the clouds in the sky, sometimes the sound of the see, sometimes becoming a dentist, sometimes dreaming of writing all day long, sometimes Haruki Murakami, often chicklit, sometimes lovable, sometimes a little bit bitchy, sometimes waiting for Godot, sometimes let people wait for me ...

But always strolling down life with a laugh on my face.

Gadolinia Garnier's blog

Voornemens of hoe het er nooit echt van komt

Me, myself and my imaginary friend